mercoledì 26 maggio 2010

Gipo Farassino – Testi delle canzoni

Diversi lettori mi hanno chiesto se ho i testi delle canzoni di Gipo Farassino, ne avevo parecchi ma sono andati persi con gli anni. Queste sono quelle che ho trovato, appena ne recupero altre le aggiungo a questo post, per cui a chi è interessato consiglio di aggiungere questa pagina ai preferiti in quanto spero di modificarla spesso.

I testi delle canzoni di Gipo Farassino sono quasi sempre delle poesie e molte volte le leggo immaginando i personaggi e i luoghi da lui descritti così bene e che mi mancano così tanto.

Chiedo scusa per alcuni inevitabili errori di ortografia (nei testi in Piemontese) e di non urtare la suscettibilità del Copyright, ho scritto questi testi solo al fine di diffondere le tradizioni Piemontesi e senza alcun scopo di lucro.

Se qualcuno avesse altri testi di canzoni di Gipo Farassino e volesse farmeli pervenire sarò ben lieto di pubblicarli, sempre citando la fonte (se richiesto).

Grazie Gipo per cantarci questa Torino, questi personaggi, queste storie. 

Ël 6 ëd via Coni

Ël 6 ëd via Coni, l’é na cà veja
che gnanca na vòlta, l’era nen bela.
Danans al porton, doe bale ‘d ciman
paravo ij canton del crep dij carton
ch’a intravo e cariavo jë scart ad metal
da cola oficin-a, là ‘n fond ëd la cort,
na cort con le sterne piantà ‘n sël batù.
D’an mes dë sta cort, se ti t’ausse j’euj
it vëdde ij pogieuj, carià dë stendùa con tanti tacon.
Su ògni pogieul  j’é ‘n paìra d’alògg
e ‘n ces an comun; j’é ‘nen na masnà,
j’é mach tant rabel e odor ëd frità.
A l’é pròpi lì, al fond dël prim pian
che i sn naje mi.
Mi guardo ij pogieuj con cola stendùa,
là al fond ëd la cort a-i é ‘l finimond
ch’a fà l’oficin-a e ‘l cel lassù an aria
a smija ‘n tendon d’un gris così spòrc
ch’a crija: Laveme.
Am buta vërgògna! Vërgògna…ma ‘d cosa?
D’esse nà sì, an mes a sta cort,
an cole due stànsie, col ces an comun,
l’hai quasi paura ch’a-i sia cheidun
che ancora as arcòrda che mi son nà sì,
paura ch’a-i passa cheidun ch’am conòssa,
dovéj  ciamé scusa dovej conté
’l percome, ‘l perché, che ij mé j’ero pçver…
am monta ‘l magon, am ven da pioré!
Ma peuj àusso j’euj lassù al prim pian,
e vëddo mia mama…a rij e ‘m fa ciao,
così con la man: Alora ‘m ven veuja
ëd core ‘nt la strà, fërmé ‘l prim ch’a passa,
crijéje: Monsù!…Ma lo sà chiel che sì
al ses ëd via Coni i son naje mi!?!

La mia città

Un mare di fredde ciminiere
un fiume di soldatini blu
un cielo scordato dalle fiabe
un sole che non ti scalda mai.
Questa mia città
ti fa sentir nessuno
ti strozza il canto in gola
ti spinge ad andar via.
Questa mia città
che spegne le risate
che sfugge a tanta gente
resta la mia città
Un mare di fredde ciminiere
un fiume di soldatini blu
un cielo che non ti scalda mai,
la mia città, la mia città, la mia città.

Guera d'Abissinia

Ancora gnanca disdeut ani a l'han ciamalo përmanent
MAPIN MAPON MÈ PARE CONTENT
l'han mandalo an Abissinia a la cassa dij serpent
MAPIN MAPON MÈ PARE CONTENT
L'é rivà a l'Amba Alagi con ël cul ch'l'era rovent
MAPIN MAPON MÈ PARE CONTENT
L'han ciamalo a rappòrto, a l'han falo sot-tenent
MAPIN MAPON MÈ PARE CONTENT
L'é ciapasse anche l'ameba, a corìa com'ël vent
MAPIN MAPON MÈ PARE CONTENT
L'ha cambià sinquanta braje, a n'avìa fin-a aj dent
MAPIN MAPON MÈ PARE CONTENT
A l'han daje na mudaja, a l'han dije "It ses content?"
MAPIN MAPON MÈ PARE CONTENT
Chiel a podìa nen rësponde përchè a l'era al nùmer sent
MAPIN MAPON MÈ PARE CONTENT
L'ha trovà na mòretina, a l'ha daje 'n bel present
MAPIN MAPON MÈ PARE CONTENT
L'han portalo dal dotor, a l'han tajaje lòn ch'a pend
MAPIN MAPON MÈ PARE CONTENT
E Vitòrio Emanuele, anche chiel a l'era content
MAPIN MAPON MÈ PARE CONTENT

Serenada a Mama
(dedicà a mia mama, che ‘an gurda da là su)

Lun-a s’it ses n’amisa fame ‘n piasì,
pòrtije sta serenada a chi ‘t sas ti
dissie ch’i-j ciamo scusa, s’i son nen bon
a dije ch'-j veuj bin: disie ch’ l’ha razon!
Disie ch’a l’é tant dificil rësté masnà:
’l temp a passa e ij gagno a son pì nen lor,
’l vent sensa savej, a pòrta via le fior,
la gioventù s’ancioca d’amor e d’amis,
antant che l’arcansiel
pian pian, diventa gris.
Lun-a da brava fomje st’amprovisada,
sensa dësviela port-je sta serenada…
lun-a sta nen lì ferma, date da fé,
lun-a fa nen la fòla e regalme ‘l deuit
për dije bon-a neuit, mama bon-a neuit.

Veuj Compreme  Na Casin-a

Veuj compreme na casin-a
con na vaca n'aso e'n crin
quatr cunij e na galin-a
e na crota piena'vin.
E la seira 'nt la mia stala
con un mes estop davzin,
farai come la cicala
mi tnirai un concertin.
se la vaca o la galin-a
am diran"Ma come mai
at pias vive 'nt na stala
con le bestie come noi?".
Mi risponderai:l'e' vera!
Seve 'd bestie,ma iv veuj bin!
perche' seve 'd bestie vere
da la testa a j'aiassin.
Mentre trop sovent t'encontre
stran-e rasse d'animaj,
teste d'aso,'d crin o 'd vache
mentre sota a son normaj.
Ti 't sas mai come ciameje,
se galin-a o madamin,
se monsu' o testa d'aso,
reverendo o facia 'd crin!
Perlomeno si 'nt la stala
mi l'hai nen de sti sagrin,
peuss fe' come la cicala
e cante' seira e matin!

Sangon Blues

Al Vënner i smonto
al saba fas festa,
i vad con la Vespa al Sangon;
l’é pién ed gorin-e,
’n pòch serie, ‘n pòch min-e
che vëddo sempre a balé;
perciò cosa importa
se i sai nen noé,
mi devo carié
e perciò: Sangon Blues
Lë slip a quadretin
la maja da pistin
im campo ën mes a ij ròch
a laserté come ‘n magnin,
mi devo rustime
përché ‘n bel neiras
a dizo ch’a pias
e perciò Sangon Blues.
I fazo la squadra
a ij torn a revolver
ma vado ën palestra
a doi bòt
përchè c’è John Vigna
che il muscolo insegna
anche a ij pì brut tracagnòt
e peui a la festa
mei cari giovinòt
mi gonfio ‘l cassiòt
e poi: Sangon Blues.
A j’é na madamin
òriunda ‘d Busolin
l’ha dime: “Vuoi venire
ho due mansarde giù al Nichlin”
Stasseira mi vado!
L’ha dime ch’ai pias
basé ‘n bel neiras
ch’a canta Sangon Blues.
Al lun-es l’é dura
e ‘l cap-oficina
’m diz sempre: “ Ma Berto cosa ‘t fas”
Je svaso le stafe,
je sbalo ij bolon,
ma penso sempre al Sangon.
Il muscolo é loffio
la shin-a l’é a tòch
ma penso a ij paciòch
che fazo al Sangon.
Ma al sabat ‘d matin
mi i sauto dal balin
e coro ‘n mez ai ròch
a laserté come ‘n magnin,
mi devo rustime
përché ‘n bel neiras
a dizo ch’a pias
e perciò: Sangon Blus.

"Maria Catlina"

Cosa at fass, Maria Catlina,
lì setà sel tabouret?
Da na part la mantaina
e da l’auta el fasulett …
Ris e coj e taiarin,
“Varda un po’ come a balu bin:
balu pi’ bin le paisanote
che le tote at Turin!”
Oh bundì, bundì, bundì,
‘cura na volta suta la porta…
‘cura na vira suta la riva…
Oh bundì, bundì, bundì,
‘cura na volta e poi papì!
‘Cura na volta suta la porta…
cura na vira suta la riva…
Oh bundì, bundì, bundì,
‘cura na volta e poi papì!

PORTA PILA

MI ‘v parlo ‘d coj ani che ij giovo ‘d vint’ani
a ricorderan nen,
Pòrta Pila a col temp là
co’ij sò banchc e ij sò mërcà,
l’era come na fran festa;
’m ricòrdo a la sèira, an sle rive dla Dòira
l’era pien ëd masnà.
Soma conossusse là, ti ‘t fasie la sartòira
e mi j’era ‘n disperà.
Pòrta Pila, Pòrta Pila,
a vorìa dì: sensa sagrin.
Pòrta Pila, Pòrta pila,
ël pì bel borgh dël nòstr Turin.
Të spetava ògni sèira, tacà a cola pentnòira,
pròpi sota toa ca,
mì fasia ij sàut mortaj
për comprè quatr nassionaj
e portete al cine Auròra;
e peui quand i rivavo dal nòstr gir i ancontravo
lw maraje dël borgh;
is fërmovo ‘n sël canton
mi ciapava na ghitara
e it cantava na canson.
Pòrta Pila, Pòrta Pila
a voria dì: vorèjse bin.
Pòrta Pila, Porta Pila,
ël pì bel borgh dël nòstr Turin.
Quandi soma lassasse, ‘m ricòrdo bin il’hai dite:
”it vedrass che ‘n bel dì,
mi ritornerai a cà
pien ëd gran e rispetà
e col ddì ti ‘t saras mia”.
Ti ‘t piorave e ‘t rijie o ògni tant t’ëm disìe:
”MI të speterai si.
Torna prest ansema a mi,
la mia vita sarà grisa
sarà veuida sensa tì”.
Pòrta Pila, Porta Pila,
a vorìa di: vorèjsse bin.
Pòrta Pila, Pòrta Pila,
ël pì bel borgh dël nòstr Turin:
L’hai scrivute quàj vòlta e ti ‘t l’has rispondume.
Ma peui ti ‘t l’has chità,
e adess ch’i son tornà,
l’hai savù ch’it ses marià,
’t ses pì nen a Pòrta Pila;
col negòssi ‘d pentnòira j’è pì nen e la Doira
a smija ‘n canal ëmbotija,
cò ij so mërcà quatà:
Pòrta Pila a smija mòrta
e mì canto magonà:
Pòrta Pila, Pòrta Pila,
la gioventù sensa sagrin.
Pòrta Pila, Pòrta Pila,
adess lìè mach p’ ‘n seugn lontan

IL BARONE DI LEUTRUN

An drin Türin aj’è dij cunt, a j’è dij cunt e de le dáime,
E le dáime e dij barun, pianzo la mort d’ barun Litrun.
Signur lo re, quand l’à savü, ch’ barun Litrun l’era malavi,
Cmanda carosse e carossè, barun Litrun l’è andà trovè.
Quand l’è rüvà a Madona dl’Olm, prima d’intrè ‘nt la sità d’ Cuni,
Tuco trumbëte, sparo canun, për ralegrè barun Litrun.
Signur lo re, quand l’è stáit là. Barun Litrun, cum’a la và-la?
Sta maladia j’ò da mürì, j’ò pi speransa de guarì.
Signur lo re s’a bin dit: Barun Litrun, fa-te corage;
Mi te darù dl’or e dl’arzan, mi te farù prim general.
O s’a j’è pa nè or nè arzan, che mai la mort l’ábia për scüza.
J’è pa nè re nè general, che mai la mort j’ábia risguard.
O dí-me ün pò, barun Litrun, o vös-tö nen che ti batezo?
Faria vnì ‘l vësco d’ Türin, mi serviria për to parin.
Barun Litrun s’a j’à bin dit: Sia ringrassià vostra corunha.
Mi pöss mai pi rüvè a tan; o bun barbet, o bun cristian.
O dì-me ün po’ s’ t’ái da mürì, o duva vös-tö ch’a t’ sutero?
Ti farù fè na cássia d’or, ti farù fè d’ün grand onur.
Mi lasserù për testament, ch’a mi sutero an val d’ Lüzerna;
An val d’ Lüzerna a m’ sutraran, duva ‘l me cör s’arpoza tan.
Barun Litrun a l’è spirà; piurè, barun, piurè vui, dáime,
Sunè le cioche, sparè i canun, ch’a l’è spirà barun Litrun!

ËL DEHORS DËL MARGHE’

Pen-a che l’invern a cin-a la testa
ël marghé ‘d via Rivareul buta fòra ‘l dehòrs,
quatr lampion, dodes vas, an sël tripé,
ses taulin an sle liste dël parché
a livel dël marciapé.
Seurto dal porton d’una ca veja
na fiëttin-a pel e òs ch’a rabasta ‘n gorbòy,
stand ën pé fra ij taulin mal atdrissà;
bërlicand cicolata e sambajon
a-j dan l’sndi a la stagion.
Quand che le ciòche, dumìnica ‘d Pasqua
a son-o a baudëtta la fin d’la funsion
j’ante dla cesa spataro ‘n sla piassa
parent e masnà ‘nt una gran confusion;
a blago ij gorba con la marinara
’nt ël sacocin ‘l subiét,
le fiëtte a strenzo ‘l librét,
bianca la vesta, le scarpe, ij caussèt,
peui tuti a traverso la strà
a van dal marghé con mama e papà.
’Nt ë bon ëd l’istà a-i na vejòta
con doe dame ‘d San Vincens ch’la ten-o sot-brass
L’han carià ‘n sël carét dël feramiù
quatr ëestrass e doi mòbil camolà:
lòn ch’ai resta dla soa ca.
Piora nen ghitin, mangia ‘l gelato,
a l’ospissi a së sta bin, pròpi come a toa cà!
L’ha rason, madamin, dess ch’i sia là
treuvo pro chi ‘m soagna pròpi bin
come fùissa na masnà.
Ma mia mamma, vestìa da festa
ch’am pòrta a la mëssa ‘d des ore, ‘ndoa l’é?
E mia sorela vesìa da sposa
ch’a basa mè pare ‘n sla pòrta ‘ndoa l’é?
E Federicp ch’a veul sposeme
pòp tante promesse ‘ndoa l’é?
Si, sto gelato l’é bon
seve gentile, l’eve rason,
però lasseme sfoghé
e ‘ntant che ricòrdo lasseme pioré.
Ai taulin setà, ij tifos ëd la Juve
a discuto contrarià ‘l paregio co’l Tòr,
bëstëmmiand, cristonand come ‘d sassin
l’autogòl ch’a fàit col brut cretin
ch’a fan gieughe da tërsin.
”Al dì d’ancheuj, con la squadra che l’oma
col portié ch’a para tut, e ‘n regista barbis,
òndes fieuj ch’a-i la dan come ‘d danà,
’arda lì, perde ‘n pont da pelegrin
për col picio dël tërsin”.
Quand che dòp sin-a, la sman-a dle ferie
papà ‘n canotiera e mama ‘n perzon,
për ventriera ògni ani pì s-ciassa,
’s gogo ‘l bicer ëd gelato al limon
son-o la fisa ij fieuj dl’oratòri,
Camilo ch’a piassa ij palchet,
’nt ël sacocin ‘l rascét,
a bala con Giulia, a bat ij garét,
e tuti fan coro setà
cantand a la lun-a ch’a brila ‘n sle cà:
Quandi d’otober, na pieuva ch’a gela
ramassa le feuje ai tombin,
mentre ‘s disbela ‘l parché
’s treuva ‘n rosari, don tre cuciarin,
na caramela ‘nlupà,
doe bije, na foto, na liassa s-ciacà,
e tacà ‘n pom mes mordù
’t treuve ‘co ‘n toc
ëd la mia gioventù.

Montagne dël mè Piemont

Montagne dël mè Piemont
che base ‘n front sta mia sità;
montagne dël me Pais
ch’i shicie l’euj al Paradis,
porté lassù ‘nt ël cel
ij seugn d’ën bogianen.
Desejlo che a sta sità
a-j manca ‘l fià për protesté,
disejlo domje na man
domje ‘n po? ‘d sol
e ‘n cel seren;
crijé, fé ‘n po’ ‘d rabel
lassù, lassù ‘nt cel.
perché sta mia sità
l’é ant ël canton  dij vej,
përché a traond ël tossi
come s’a fussa mel.
La gent dis, tant për dì,
Turin a l’é un Pais,
l’é colpa dij teron;
a l’ha le miole sëcche.
E nò, mia cara gent!
i l’eve mai pensà
che forse sta sità
l’é smorta përchè noi
an fond i soma mach
na màniga ‘d farfoj
ch’a viivcon j’eui bindà;
na màniga ‘d partiant
ch’a buta ‘d vissicant
an s’una gamba ‘d bòsch ?
L’é smorta përché noi
i l’oma mach ëd lenga,
vivoma an sla malissia
e i soma nen còs sia
L’amor e l’amicissia.
Pensé che meravija,
se tuti i Turinèis
as pijesso për la man
e a fèisso ‘n girotond
antorn a sta sità !
Pensé che meravija,
se tuta la maraja
ch’a passa për la stra,
anvece ‘d tiré via,
crijèissa – Ciao, somà!
Provoma; fòrsa fieuj!
Tacoma già d’ancheuj!
E mi veuj esse ‘l prim
ch’a stenda la sua man
per podèj strenz-ne tante
e tante d’àutre man!
Montagne dël me Piemont
che base ‘n front sta mia sità;
montagne dël mè Pais
ch’i sghicie l’euj al Paradis,
porté lassù ‘nt cel
ij seugn d’ë bogianen

Per Valentina

Ël gran Sivalié sensa armura e cava
con soa testa pien-a ‘d lanse d dë spà
cò ij Prinsi dël borgh a sfidava a duel
le siminiere ‘d l’antica sità;
la lun-a e le steile regin-e dël cel
a contavo le stòrie ‘d soe neuit a rabel
prinsesse ovriere a offrio la pel
a soe man veuide ‘d promësse e d’anel.
Sërcava, sërcava, ‘l gran Sivalié
sërcava quicòsa ch’as peul nen trové
sërcava na conta ch’as peul nen conté.
Ah, con Sivalié
con soa canson:
l’hai nen pau dij luv,
l’hai nen pau dij tron;
ah, col Sivalié
fier com ‘n Artaban
l’era ‘n Re ‘nt ij bras
dij sò marajass
e ‘l morfej al nas.
Ël gran Sivalié l’è fërmasse a pié ‘l fià
a l’ombra ‘d na pianta carià ‘d pom granà
na pianta gajarda con le feuje d’or
che ‘ndrinta a sò tronch a dësfendia ‘n tesor;
la pianta l’ha dije: me grand Sivalié
perché it core tant, còsa it veule trové?
Arpòste sì a l’ombra, l’é longa la strà,
arpòste s’ e tasta sto bel pom granà.
”Peus nen, devo core, son Gran Sivalié,
mi serco quaicòsa ch’as peul nen trové,
mi serco na conta ch’as peul nen conté”.
Ah, col Sivalié
con soa canson:
l’hai nen pau dij luv,
l’hai nen pau dij tron!
Ah, col Sivalié
fier com ‘n Artaban
chiel savia pà
che fra ij pom granà
a canta l’arsigneul
e a rij l’arcansiel:
Ël gran Sivalié sensa armura e caval
a l’ha pendu alciò soe lanse e soe spa,
co’ ij Prinsi dël borgh a ausa ancora ‘l bocal
ma l’ha fait la pas con l’antica sità;
la lun-a e le steile a son sagrinà
e l’han stendu ‘l deul ëns le ringhiere dël cel
ënt j’ombre ‘dla neuit a serco so menestrel,
lo serco ‘nt ël vent ch’a sgiafela le strà.
A l’é dësperduse ‘l gran Sivalié
tra ij caveij d’or ëd so bel granadié
e a conta na conta ch’ l’ha goj ‘d conté.
Ah , col Sivalié
con soa conson:
l’hai nen pau dij luv,
l’hai nenpau dij tron!
Ah con Sivalié
fier com ‘n Artaban
chiel savia pà
’d sërché ‘n pom granà
con ël cheur cit, cit
co ij ginoij splà.

Avere un amico

Avere un amico vuol dire sentirsi qualcuno
vuol dire trovarsi la sera in un certo caffè
ricordare una strada
un bagno nel fiume
due occhi sgranati sulla grande città.
Avere un amico vuol dire fermare un po’ il tempo
vuol dire trovare la risposta a tanti perchè
ricordare un cortile
un nome “Maria
due occhi smarriti che cercano te.
Un giorno ti accorgi che il cielo ha tanti colori
e dietro il traguardo nessuno ti porge dei fiori.
Allora tu scopri di avere sprecato la vita
pedalando in salita
e ti spieghi perché…
Avere un amico vuol dire sentirsi qualcuno
vuol dire trovarsi la sera in un certo caffè
ritrovare una strada
una casa sparita
è una goccia di vita che ritorna da te.

Campagna

Tanti ani fà,
n’eternità,
mi j’era giovo,
quasi ‘n masnà.
I ‘ncaminavvo
almatin col cant dël gal
e la molavo
che la lun-a l’era ‘n ciel.
Stessa vita tuti i dì,
sapa ti che sapo mi,
daje darè a na cobia ‘d beu
col sudur ch’at sara j’euj,
guardé ‘n aria tuti ij dì
për sevèj s’a je ‘n doman,
tramolé come ‘n pipì
për na lòsna o për en tron.
Ma j’é chi a dis ch’a lé vita
sta vitassa da can,
j’é chi a seugna na vigna
l’aria pura dij camp,
ma sti quatr falabrach,
sta campagna ‘mpëstà
lor la vëddo ‘n cartolin-a,
’s la gòdo për na sman-a,
ma peui lor a torno a cà,
’s na torno a la sità,
con la vita asicurà.
Dess che son vej,
quasi dëstiss,
vëddo mè fieul,
ël mè Luis,.
A l’ha trant’ani
e a nen còs l’é l’amor.
E ‘l matin col cant dël gal
chiel a part con sò trator,
l’é n’àutr dì fait ëd sudor
che sta tera a ciucerà,
e la séira am riva a cà
con la facia sfigurà,
doe paròle e ‘l prim bocon
chiel lo mastia già ‘nt ël seugn.
Ma j’é chi a dis ch’a l’é vita
sta vitassa da can,
j’é chi a seugna na vigna
l’aria pura dij camp,
ma sti quatr falabrach,
sta campagna ‘mpëstà
lor la vëddo ‘n cartolin-a,
’s la gòdo për na sman-a,
ma peui lor a torno a cà,
’s na torno a la sità,
con la vita asicurà.

Corso Savona

Corso Savona, Lungo Dora,
chissà se ti ricordi ancora
di un ragazzo, uno dei tanti
che si nutrivano di te,
uno di quelli che diceva
che tutto il mondo si poteva
comprare, vendere e bruciare
coi soldi verdi dell’età.
A noi bastava mezza cicca
quattro amici, la partita
il nostro orgoglio per bandiera
una ragazza per la sera;
ma il chiodo fisso: un’occasione
che ci portasse oltre il rione,
che ci togliesse dalla bocca
quel gusto amaro dei chissà.
Case bianche in riva al mare,
occhi stanchi di aspettare
un’esperienza che per strada troverai;
tanta voglia di partire
col coraggio di chi ha paura
per vedere, per provare, per capire.
Corso Savona, Lungo Dora,
per quante strade son passato,
quante valigie ho consumato
la solitudine con me,
quante camicie ho usato e smesso
mangiato pane e compromesso
in quanti calici ho bevuto
i forse, i quasi, i ma, i se;
a quanta gente il cuore ho aperto,
ho amato tanto e anche sofferto,
son stato un puro, un re, un signore,
un pazzo, un fesso, un traditore,
quanta fatica per capire
che un conto è dire e un conto è fare,
quanta fatica per trovare
la strada giusta per tornare.
Case bianche in riva la mare
state voi ad aspettare
un’esperienza che di lì non passa mai;
ho deciso di tornare
con il coraggio di chi ha coraggio
per vedere, per provare, per capire.

1 commento:

giaggiol ha detto...

Quanta commozione! Son nato "al 6 ed via Chisola",
al primo piano di una casa... e risento la voce di mia madre che mi chiama dal balcone e ...

Grande Gipu.

Posta un commento